[ชีวิต] การประชุมวัฒนธรรมแห่งชาติ ภาคกลาง: การแปลวัฒนธรรมกลายเป็นจุดสนใจ

การประชุมวัฒนธรรมแห่งชาติ 2026 ครั้งที่ 4 และเป็นฟอรัมระดับภูมิภาคครั้งสุดท้าย ภาคกลาง จัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 ที่อุทยานมรดกวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม เมื่อเผชิญกับยุคโลกาภิวัตน์และยุคดิจิทัล ผู้เข้าร่วมประชุมเชื่อว่าการอนุรักษ์วัฒนธรรมไม่ควรเป็นเพียงการเก็บรักษาวัตถุโบราณและเอกสารทางประวัติศาสตร์เท่านั้น แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือการแปลวัฒนธรรมเพื่อนำความทรงจำทางประวัติศาสตร์กลับคืนสู่ชีวิตร่วมสมัย คุณ Tom Sheng-jung ประธาน Hanzawa Creative ยกตัวอย่างวัฒนธรรมป๊อปเกาหลี เขาชี้ให้เห็นว่าหลังจากปลดประจำการ วง BTS ได้กลับมารวมตัวกันเพื่อออกอัลบั้มเพลงแดนซ์ชื่อ "Arirang" แต่ร้องเป็นภาษาอังกฤษ และได้ผสมผสานองค์ประกอบการเต้นรำแบบเกาหลีแบบดั้งเดิมเข้ากับการแสดงคอนเสิร์ตทั่วโลก สิ่งนี้พิสูจน์ว่าความบันเทิงยอดนิยมไม่ใช่แค่ผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์ แต่ยังเป็นพาหะสำคัญในการส่งออกวัฒนธรรมได้ คุณ Tom เชื่อว่า "การแปลวัฒนธรรมมีอยู่ในชีวิตเสมอ" กุญแจสำคัญไม่ใช่การคัดลอกประวัติศาสตร์อย่างซื่อสัตย์ แต่เป็นการหาวิธีการแสดงออกที่คนร่วมสมัยสามารถเข้าใจและยอมรับได้ ทำให้วัฒนธรรมเป็นเนื้อหาที่ "เข้าถึงง่าย" "รับรู้ได้" และ "สามารถเผยแพร่ได้" เขายังยกตัวอย่างผลงานไต้หวันหลายชิ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา "Roseki" (ชาทอง) ทำให้ประวัติศาสตร์ไต้หวันในช่วงทศวรรษ 1950 "เข้าถึงง่าย" ผ่านดนตรี เครื่องแต่งกาย ฉาก และรายละเอียดชีวิต "เราในภาพถ่ายนั้น" จงใจลดทอนเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ โดยเน้นที่เรื่องราวความรัก ทำให้ประวัติศาสตร์กลายเป็นความทรงจำร่วม "ที่รับรู้ได้" ของผู้ชม และ "The Ghostly Tales" (Beicheng Baihua Tie) ซึ่งขยายจากมังงะไปสู่ซีรีส์ทางเว็บ ผสมผสานองค์ประกอบแฟนตาซีและความรัก แสดงให้เห็นว่าธีมทางประวัติศาสตร์สามารถ "เผยแพร่ได้" อย่างต่อเนื่องได้อย่างไร คุณ Tom กล่าวว่าในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา "Taiwan Wanderer" (Taiwan Manyu Lu) ซึ่งเขียนประวัติศาสตร์ไต้หวันใหม่ผ่านวรรณกรรม ได้รับความสนใจจากนานาชาติ พิสูจน์ให้เห็นว่าวัฒนธรรมท้องถิ่นสามารถสนทนากับโลกได้ หากหาวิธีการแปลที่เหมาะสม เขาหวังว่าผู้ทำงานด้านวัฒนธรรมจะเริ่มต้นจากการปลูกฝังวัฒนธรรมอย่างลึกซึ้ง ผสมผสานเทคโนโลยีและสื่อที่หลากหลาย สร้างสรรค์เนื้อหาที่มีทั้งความลึกซึ้งและเป็นที่นิยม "นี่คือภารกิจของเรา" การแปลวัฒนธรรมไม่ได้มีอยู่แค่ในภาพยนตร์ โทรทัศน์ และวัฒนธรรมสมัยนิยมเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวข้องกับอนาคตของวัฒนธรรมท้องถิ่นและมรดกทางวัฒนธรรมด้วย คุณ Chang Ching-yeh CEO ของ Lukang Kids Cultural Business แบ่งปันประสบการณ์การกลับบ้านเกิด ชี้ให้เห็นว่าคนหนุ่มสาวที่กลับสู่ท้องถิ่นไม่เพียงแต่รับเงินอุดหนุนเท่านั้น แต่ยังต้องพัฒนาความสามารถในการตอบสนองต่อตลาดและการแปลวัฒนธรรม โดยการบูรณาการวัฒนธรรมท้องถิ่นเข้ากับชีวิตประจำวัน เพื่อสร้างวัฒนธรรมใหม่ที่ยั่งยืน คุณ Yang Fu-tzu ผู้ก่อตั้ง "Island Escape" (Lidao Chuzou) ยกตัวอย่างเขื่อนหินใน Penghu เธอกล่าวว่าเมื่อเขื่อนหินรูปหัวใจคู่กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยว คนรุ่นใหม่ควรร่วมกันคิดถึงวิธีการบริหารจัดการวัฒนธรรมใหม่ๆ เพื่อให้เขื่อนหินไม่เป็นเพียงโปสการ์ด แต่เป็น "ทะเบียนบ้านแห่งท้องทะเล" ที่เข้าสู่สายตาประชาชนอย่างแท้จริง เชื่อมโยงการอนุรักษ์วัฒนธรรมเข้ากับชีวิตอีกครั้ง เมื่อพูดถึงการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม รองศาสตราจารย์ Rong Fang-chieh จากภาควิชาทรัพยากรสิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัย Tsing Hua แห่งชาติ กล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า "การตีความและการนำเสนอคุณค่าของมรดกทางวัฒนธรรมคือเป้าหมายพื้นฐานของการอนุรักษ์" หากมรดกทางวัฒนธรรมเหลือเพียงการบูรณะและนำกลับมาใช้ใหม่ มีเพียงผู้เชี่ยวชาญและนักวิชาการเท่านั้นที่เข้าใจ หรือแม้กระทั่งไม่สามารถกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตได้ เราต้องคิดทบทวนใหม่: "ทำไมต้องอนุรักษ์? อนุรักษ์เพื่อใคร? และจะสร้างความทรงจำร่วมสมัยได้อย่างไร?" คุณ Tsai Po-cheng ผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์ของ B.DANCE เชื่อว่าปัจจุบันไต้หวันไม่ได้ขาดแคลนสถานที่จัดงาน เทศกาลศิลปะ หรือผู้สร้างสรรค์ แต่ขาด IP ทางวัฒนธรรมและการสะสมอย่างเป็นระบบที่สามารถเป็นที่รู้จักในระดับโลกในระยะยาว เขาอธิบายว่า "ปัจจุบันไต้หวันเปรียบเสมือนสวนที่กำลังเบ่งบาน" ในอนาคต ควรเปลี่ยนจากการส่งออกผลงานแบบจุดเดียวไปสู่ระบบนิเวศทางวัฒนธรรมที่สะสมอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้โลกเข้าใจไต้หวันใหม่ผ่านวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรมระบุว่า ฟอรัมระดับภูมิภาค 4 ครั้ง และฟอรัมระดับมืออาชีพ 2 ครั้ง ได้เสร็จสิ้นแล้วในปีนี้ จะมีการจัด "เซสชั่นเยาวชน" ในภายหลัง เชิญชวนคนรุ่นใหม่มาร่วมอภิปรายจากมุมมองของตนเอง ความคิดเห็นทั้งหมดจะถูกรวบรวมในการประชุมใหญ่ของสภาวัฒนธรรมแห่งชาติในวันที่ 20 กันยายน เพื่อสร้างพิมพ์เขียวเชิงนโยบายสำหรับ "อนาคตของวัฒนธรรม"